40 jaar Vereniging van Nederlandse Visspecialisten

Wat je met elkaar kunt doen, hoef jezelf niet (opnieuw) te doen.

Vincent Jansen
Bestuurslid
 

Dit jaar vieren wij het 40-jarig jubileum van onze vereniging. Een moment waarop wij samen terugkijken naar hoe het was en wat wij in al die jaren met elkaar bereikt hebben. Tegelijk kijken wij natuurlijk ook vooruit. Wat staat ons komende tijd te wachten, welke uitdagingen liggen er voor ons?

Hierbij denk ik aan nieuwe regelgeving, veranderende arbeidsomstandigheden. Maar natuurlijk ook aan de huidige situatie met hoge energietarieven en enorme prijsstijgingen van ons mooie product. Iets waar wij soms niet altijd gelijk een antwoord op hebben, maar waar wij natuurlijk altijd zo goed en zo snel als wij kunnen, op anticiperen. Daar kun je op rekenen!

40 jaar VNV, een moment om ook bij mijzelf eens te raden te gaan. Hoelang ben ik eigenlijk al lid? Hoelang zit ik inmiddels alweer in het bestuur? Wat heb ik eigenlijk kunnen doen? Zo maar wat vragen..

Lid ben ik al vanaf het moment dat ik zelfstandig ondernemer ben geworden in 1998, 24 jaar geleden dus alweer! Toen ik als zelfstandig ambulant handelaar begon heb ik mij direct aangesloten bij de branchevereniging. Destijds zag ik al het belang van samenwerken en ik heb er nooit een moment spijt van gehad. Er zijn momenten geweest dat je dacht (en misschien soms nog wel eens denkt) dat je het allemaal zelf kunt doen. Maar al snel kom je er dan achter, dat dat niet slim is. Wat je met elkaar kunt doen, hoef jezelf niet opnieuw te doen.

Denk hierbij alleen maar eens aan de verplichte digitale RI&E. Je bent verplicht om dit te hebben. Dit moet opgemaakt worden in samenwerking met een erkend bureau, dit kan je niet zelf. De kosten hiervoor kunnen zomaar oplopen tot €1500. Als branchevereniging hebben wij dit collectief geregeld in een digitaal in te vullen exemplaar, welke aan alle eisen van de wet voldoet. Gratis voor ieder lid beschikbaar. Ik bedoel maar….

Bestuurslid ben ik sinds 2014, dus ook alweer 8 jaar. Toen ik in het bestuur ben gekomen, zaten de oudgedienden er allemaal nog bij: Jaap Koning, Frans Rijsemus, Wim Jonk, Hille de Graaf, Peter van de Laar en Ruud van Diermen. Stuk voor stuk, mannen waar ik veel van heb mogen leren, toen ik als 34- jarig “broekie” lid werd van het bestuur van de VNV.

De eerste periode heb ik gebruikt om te wennen aan de hele bestuursorganisatie en alles wat daarbij komt kijken. In deze periode heb ik veel gehoord, gezien en geluisterd. Na verloop van tijd ben ik met Ruud mee gaan draaien tijdens de cao- onderhandelingen met de vakbond CNV vakmensen.

De opdracht van Ruud was simpel: Gewoon meegaan, zitten, mond houden en luisteren! Haha…Zo ging mijn eerste onderhandelingsronde tijdens de cao-besprekingen van 2015.

De periode erna, 2017 mocht ik al meedraaien. Ruud als vaste woordvoerder en ik als backup. Samen maakten wij de tegenvoorstellen, voerden wij de gesprekken, handelden wij de overeengekomen punten af en stelden wij uiteindelijk de CAO 2017-2019 samen.

Tijdens de onderhandelingen in 2020 mocht ik de rol van woordvoerder op mij nemen, waarbij Ruud mij ondersteunde als backup. Zo ben ik goed voorbereid om in de toekomst, de cao-onderhandelingen volledig zelfstandig te kunnen voeren, uiteraard met de ondersteuning van het bestuur.

Het belangrijkste project tijdens deze cao-periode was het opstellen van de nieuwe functiestructuur samen met de nieuwe loontabellen. Een project waar enorm veel tijd en energie in is gestopt. Maar het resultaat mag er dan ook echt zijn! Met elkaar hebben wij nu een professionele functiestructuur met marktconforme salaristabellen die echt kunnen concurreren met aanpalende sectoren zoals de slagers en de bakkers. Iets wat wij in deze tijd, waarin het moeilijk is om de juiste mensen te vinden, echt hard nodig hebben.

Gelukkig is de CAO breder dan alleen een functieomschrijving of een loontabel, maar daarover de volgende keer meer…

Ga je ook in zee met de VNV? Dan ga je nooit het schip in!

Roel Hopman
Penningmeester
 

En dan is er een jubileum. Veertig jaar VNV. Een hele andere club dan in het begin, maar wel met dezelfde ambitie, dezelfde doelen en als ik naar het bestuur kijk, met hetzelfde enthousiasme (al moet ik dat  natuurlijk aannemen van de mensen van het eerste uur☺).

Opgericht om de belangen van de visspecialisten te behartigen in een tijd dat er weinig georganiseerd was maar waarin toch een aantal pioniers in de vishandel het aandurfde om de koppen bij elkaar te steken. Om samen beter te worden, om samen uitdagingen aan te gaan.

Die doelstelling staat nog steeds, waarbij opgemerkt moet worden dat de moderne visspecialist er steeds meer taken bij heeft gekregen. Denk alleen al aan de wetgeving op het gebied van hygiëne, beprijzing, etikettering en personeel. Vroeger was alles dan toch een stuk eenvoudiger.

Echter, juist ook door afstemming met en inspraak bij de verantwoordelijke instanties zijn er steeds zo goed mogelijke oplossingen voor de leden uit gekomen, in plaats van het eenzijdig opleggen van verplichtingen. Bijvoorbeeld bij het afsluiten van een cao en het uitwerken van een actuele en verplichte hygiënecode.

Sinds geruime tijd mag ik onderdeel uitmaken van het bestuur van deze mooie vereniging. Enerzijds als penningmeester,  anderzijds als adviseur op verschillende terreinen. Soms is een luisterend oor al genoeg, soms is het nodig om mee te kijken met het assortiment,  de marge of de marketing. Het geeft voldoening om ondernemers weer een duwtje te geven in de goede richting of om ze weer nieuwe energie te geven. En dat blijft nodig, want de uitdagingen blijven.

Samenwerking,  daar gaat het om in deze tijd. We kunnen en moeten het samen doen. Ik denk zelfs meer dan ooit.

Daarom: Ga je ook in zee met de VNV? Dan ga je nooit het schip in!

 

Alleen ga je sneller, samen kom je verder

Adriaan van Moort
Voorzitter


Al vier decennia zet VNV zich in voor de belangen van de visdetailhandel. Dit jaar vieren we feest met ons 40-jarig jubileum. Sinds 2015 ben ik, eerst als bestuurslid, daarna als secretaris en inmiddels als voorzitter, nauw betrokken bij deze ondernemende branchevereniging voor de visspecialisten. Samen bundelen we onze kennis en krachten voor professionalisering van de branche. Mijn persoonlijke missie is onderling draagvlak creëren door verbinding te zoeken en samen de sector te versterken. 


Onderwijs is daarvan een essentieel onderdeel. Kennis moet gedeeld worden om zich te kunnen vermenigvuldigen. Het delen van kennis is voor ondernemers interessant. Zij kunnen zich daarmee professionaliseren en als visspecialist naar een hoger niveau tillen. Samenwerking met SVO-vakopleiding Food richt zich op medewerkers in de visbranche
die professionele vaardigheden willen opbouwen en onderhouden. Persoonlijke ontwikkeling heeft een positieve invloed op het behalen van de doelstellingen van het bedrijf. In de nieuwe cao-visdetailhandel zijn modulaire trainingen opgenomen. Kies je voor de training ‘vis roken’ dan is roken tijdens de les verplicht.


Onze samenwerking met MSC richt zich op een duurzame toekomst van de oceanen en het ambacht van toekomstgerichte visspecialisten. Voortdurend worden daarin de belangen van de visspecialisten en hun toekomst afgezet tegen de maatschappelijke ontwikkelingen en “voetafdruk van vis”. 

Om consumenten te verleiden tot het eten van vis heeft VNV de krachten gebundeld met het Nederlands Visbureau. Zij verzorgen de pr en marketing en voorzien de visspecialisten van promotiemateriaal. Een voorbeeld van onze samenwerking is o.a. een Europees subsidieproject ter bevordering van de consumptie van gezonde vette vis. Doel is om de frequentie van visconsumptie te verhogen, het verrassen met het gemak van
vis en aan te sluiten bij de huidige eetgewoontes van consumenten.


De ontwikkelingen volgen elkaar in rap tempo op en de uitdagingen voor de visserij en visdetailhandel lijken groter dan ooit. Aansluiten bij MKB Nederland was dan ook een logische stap om collectief op te trekken met actuele vraagstukken. Op basis van wat we de afgelopen veertig jaar bereikt hebben, kijk ik echter vol vertrouwen naar de toekomst.

Alleen ga je sneller, samen kom je verder.

Van visboer naar visspecialist

Dit interview is verschenen in vakmedia op 25 januari 2022.

40-jarige VNV bracht eerherstel

Op 25 januari is het precies 40 jaar geleden dat de Nederlands viskleinhandel zich verenigde in de VNV. Van Volendam tot Urk; alle neuzen gingen dezelfde kant op. Het leverde een volwaardige cao, erkenning van het vakmanschap en een sterk fundament ter promotie op. “De visboer is een visspecialist geworden, daar ben ik trots op.”

Jaap Koning en Hille de Graaf stonden destijds aan de wieg van de vereniging. Sterker nog, de twee collega’s, uit respectievelijk Volendam en Bunschoten-Spakenburg, timmerden die wieg eigenhandig in elkaar. Koning: “De visboer ging bijna kopje-onder in die tijd. Onze vaders hadden het als straatventers al zwaar, maar aan het begin van de jaren 80 kregen ze ineens te maken met een verrassende tegenwind. Er kwam kritiek op de verkoop van verse vis. Consumenten zouden voor hun eigen gezondheid eigenlijk alleen nog maar diepvriesvis moeten kopen. Bij het productschap waren ze in alle staten, kreeg ik met een telefoontje te horen. Ze hadden een tegenbeweging nodig, een vereniging van handelaren. Nou, die hadden wij in Volendam: St. Antonius. Daarmee konden we een vuist maken tegen dat negatieve advies. Gerechtelijke stappen zetten zelfs. De Graaf vervolgt: “In Spakenburg hadden we toen nog geen collectief, waardoor we noodgedwongen ineens kwamen te spreken over een landelijke vereniging. Die saamhorigheid was op dat moment vrij bijzonder, in een sector waarin iedereen tot die tijd vooral zijn eigen gang ging. Je kon dan misschien naast elkaar op een markt staan, samenwerken was er nog niet bij. Integendeel, de visboeren zaten elkaar eerder met messen achterna, haha.”

Om het negatieve tij te keren en het consumentenvertrouwen te behouden, werd de markt verkend. De lokale ad-hoc verenigingen werden aan tafel genodigd en collectief werden plannen gesmeed om de sector collectief naar een hoger niveau te tillen. Koning: “Dat zijn zeker in het begin lange vergaderingen geweest. Met harde woorden en vuisten op tafel, maar uiteindelijk wisten we binnen de VNV de meeste handelaren te overtuigen. Kijk, er was feitelijk niets geregeld voor de detaillist. Vooruit, een klein vangnet, omdat er geen cao bestond, maar dat stelde weinig voor. Het was dan ook vooral organiseren, reorganiseren en heel veel praten. Wij zaten geregeld in Den Haag, maar ik heb ook heel wat ambtenaren van het ministerie over de vloer gehad. Ze wilden meelopen om een idee te krijgen. Nou, daar had ik ze vrij snel overtuigd van ons vakmanschap.”

De Graaf: “Het gevolg was dat we als landelijke club konden samenwerken met het Visbureau en een zetel kregen in het toenmalige productschap. Zo konden onze leden letterlijk meepraten over de sector en werden bijvoorbeeld haringcampagnes landelijk gecoördineerd. Dat scheelt een detaillist veel geld en gedoe.

Ook het koelprotocol heeft veel tijd en energie gekost. Daar zat niet iedereen op te wachten, maar wanneer je gaat voor vakmanschap en kwaliteit, moet je zaken als veiligheid en hygiëne meenemen.

Datzelfde geldt voor haring ter plaatse schoonmaken en vis ter plaatse bakken. Daarmee maken we het verschil als branche. Internationaal ook, want probeer in Frankrijk maar eens zo’n schoongemaakte haring of gebakken scholletje te kopen…”

Er kwam een vakopleiding voor de sector, een sterke cao én een pr-budget om zo nu en dan flink aan de reclamebel te trekken. De visbroeders van het eerste uur, Koning en De Graaf, hebben zich meer dan dertig jaar voor de VNV ingezet en beschouwen het vak nu als ereleden op een afstandje. Het is de gedeelde trots die overheerst, maar er knaagt ook nog iets bij ze.

“Het stigma?” De Graaf laat de schouders en mondhoeken zakken. “Eerlijk? Met zoveel prachtige vis uit onze rivieren, meren en zeeën, is de consumptie bijna gênant bescheiden. Vis is duur, vis ruikt, vis is lastig om te bereiden; ik hoor het al een halve eeuw. Alle leden van de VNV kunnen roepen wat ze willen, maar het wetenschappelijke verhaal over de gezondheid van vette vis en de culinaire mogelijkheden van vis overtuigen de consument heel moeilijk.” Koning knikt: “Klopt. Het is een frustratie. Kijk, kibbeling is een gouden greep geweest om kinderen te bereiken, maar hoe laten we de volgende generatie ook de andere vissoorten bereiden? Ook haring is wat de jeugd betreft een lastig product. Om die vergrijzing van onze klanten maak ik me wel eens zorgen, ja. Ik denk dat de VNV daar flink voor zal moeten blijven strijden, net als voor het contact met de achterban. De positieve boodschap en de liefde voor vis moeten we allemaal blijven herhalen.”
“Ook de liefde voor de klant gaat door de maag, Jaap. Haha.”



Bezoekadres

Diepenhorstlaan 3
2288 EW Rijswijk

Postadres

Diepenhorstlaan 3
2288 EW Rijswijk